حلق پذیری!

تا یک جایی آدم می تواند حق را ببیند و نپذیرد. انکار حق از یک جایی به بعد به میزان پاکی نطفه ای که انسان از آن تولید شده و لقمه ای که در دهانش گذاشته اند بر می گردد! باورم هست که حق بیشتر از آن که از راه خوانش و جستجو و تحقیق به آدم برسد، از مجرای حلق در جان آدم ریخته می شود! این طور که آدم نگاه کند، با کسانی که ماست را سیاه می بینند یا بحث نمی کند، یا اگر بحث کند از بی نتیجه بودن بحث ناراحت نمی شود.